Eenkennig Paard…

Ik kom veel bij paarden – ze zijn mijn vak. Maar telkens verbaast het mij hoeveel paarden “eenkennig” zijn. Tenminste, volgens de eigenaar.
Pas op! Die houdt niet van vreemden… Ik kan hem beter vasthouden want ie reageert nogal fel… Hij bijt… Hij trapt… Kun je hem beter daar niet aanraken…
En zelden komt het zo ver. Toegegeven er zijn paarden die een minder sympathieke eigenaar hebben (gehad) maar het onderliggend karakter van het paard blijft onveranderd. Verreweg de meeste negatieve reacties vloeien voort uit negatieve acties; in bijna elk geval waar een paard mij probeert te trappen, heeft het paard in het verleden moeite gehad met een hoefsmid die zelf heeft getrapt of geslagen.
Een eenkennig paard zou bijzonder paradoxaal zijn. Paarden zijn bewust sociale dieren; uit noodzaak als prooidier. Er is nagenoeg geen prooidier dat alleen leeft voor de eenvoudige reden dan veiligheid in groepen gevonden wordt – in tegenstelling tot roofdieren die vaker eenling kunnen zijn. Dit is ook geen aangeleerd gedrag maar juist genetisch bepaald.
Waarom dan zien we sommige paarden als eenkennig? Omdat wij altijd naar het paard kijken terwijl we naar onszelf zouden moeten blikken. Paarden houden niet van opsluiting, het gaat geheel tegen hun natuur in. Er zijn wel eigenaren die beweren dat het paard een box zelfs boven een wei prefereert; maar paarden zijn claustrofoben en houden echt niet van een box – alleen misschien even het zoet snoepje (eten) dat daar bijna altijd op ze ligt te wachten. Suiker is nog meer verslavend dan cocaïne¹ en in vrijwel alle commerciële voeders zit suiker in één vorm of een ander. Wat dit gedrag betreft, leren paarden nooit – ze gaan toch elke keer terug naar de box waar de “beloning” ligt om vervolgens weer opgesloten te worden.
Eenzame opsluiting heeft zwaar negatieve effecten op het gedrag van het paard. Zelfs wanneer een ander paard in de box ernaast of ertegenover staat. Er is namelijk geen fysiek contact. Dit fysiek contact geeft een bepaalde geruststelling bij paarden waardoor ze minder stress ervaren. Verder, urenlang opgesloten in een stal die, relatief gezien, de afmetingen van een telefooncel heeft, is een vrijheidsbeperking van een onmeetbare magnitude. Een dier van de steppes die alleen al op een rustige dag met gemak 15 kilometers zou afleggen en – ondanks dat het gedomesticeerd is – behoefte heeft aan een vrij uitzicht.
Wanneer iemand dan dit paard uit zijn box komt halen, hetzij de eigenaar, hetzij een vreemde, kan het paard op een heel dreigend manier reageren; de “verlosser” wordt gezien als potentieel roofdier en het paard zal zich daartegen verzetten. Waar wij ons niet in moeten vergissen, is het idee hebben dat het paard agressief is – in compleet tegendeel, het paard heeft enorme angst en dit is de enige manier om dat te laten zien.

Veelal waar paarden in stallen gehouden worden, krijgen ze ook commerciële voeding – brok, muesli, sportmix, “Nature’s Best”, noem maar op. Het grootste nadeel van al deze voedingen is dat ze niet natuurlijk zijn. Een voor een bevatten ze ingrediënten die voor paarden gedeeltelijk of geheel ongepaste zijn. Granen, suikers, ongebalanceerde supplementen enz. En al staat er netjes op de verpakking een lijst ingrediënten, fabrikanten zijn niet verplicht alles te vermelden en vaak doen ze dat niet; om voeders interessanter (lees smakelijker) te maken, worden geen suikers maar wel melasse (ook een vorm van suiker) toegevoegd. Melasse is ook geschikt als bindmiddel. En het is ook verslavend… Granen zijn sowieso fout. Paarden horen géén granen in het dieet te hebben; ze brengen, evenals suikers, de pH-waarde van de blindedarm geheel uit balans waardoor de belangrijke bacteriën en microben die zich daar bevinden, afsterven. Verder beschadigen ze de cilia en flagella (de fijne haren) gevonden aan de darmwanden.  En supplementen zijn niet gebalanceerd omdat er niet bekend is wat wel en niet ontbreekt bij het paard. Het oude gezegde “wat baat niet schaadt niet” klopt niet! Wat niet baat, kan wel behoorlijk in de war brengen. IJzer is een element waar bijna geen paard ter wereld een te kort aan heeft en toch vinden we ijzer vaker terug in supplementen en in relatief hoge doseringen. Dit verstoort geheel de opname van koper en zink.
Maar wat heeft dit allemaal met eenkennig te maken?
Door zoveel stress in het paard te veroorzaken door foute voeding, foute huisvesting of een combinatie, creëert een vlug, schrikachtig beest dat nogal fel op de eigenaar kan reageren – maar beide zijn het gewend en de eigenaar weet redelijk ermee om te gaan; maar vreemde mensen, die vaker het opgesloten of pas opgesloten paard “bezoeken” vormen ook een bedreiging maar van onbekende maat. Daar komt het eenkennig vandaan – het paard kan de nieuwe personen niet plaatsen…
 

 

 

1) In 2007, het team van de neurobioloog Serge Ahmed, verbonden aan de universiteit van Bordeaux, liet zien dat ratten een 90% voorkeur voor suiker boven cocaïne vertoonden.

Leave a Reply